Αυτή είναι μια MGB Roadster του 1966
κόκκινη, με μαύρο δερμάτινο σαλόνι.
Έχει 4κύλινδρο κινητήρα 1,8 λίτρων, που βγάζει 89 άλογα.
Κατ' εμέ, αυτό το αμάξι είναι
η κλασική έκφραση του σπορ αυτοκινήτου.
Το μέγεθος, οι γραμμές, το άνετο σαλόνι,
η ωραία, μικρή εξάτμιση.
Όταν το είδα στον δρόμο, σε ηλικία 9-10 χρονών,
ανάμεσα στις γιγάντιες Buick και Ford
των γονιών μου,
σκέφτηκα "Για μισό. Ίσως ο κόσμος να έχει τελικά πλάκα".
- Εμπρός; - Τοντ;
- Ναι. - Τζέρι Σάινφελντ.
Γεια. Πώς πάει;
Θυμάσαι που είπαμε να βρεθούμε για καφέ;
- Ναι. - Τυχαίνει να είμαι στο Ιστ Βίλατζ,
μ' ένα σπορ αμάξι εποχής.
Όλα όσα ζήτησα.
Πάμε να το κάνουμε.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Σήμερα, ο Τοντ Μπάρι.
Ένας πολύ "στεγνός" κωμικός.
Μ' αρέσουν οι στεγνοί τύποι.
Εμφανίστηκε σε πολλά σόου της TV, όπως τα Dr. Katz και Louie.
Επίσης, έπαιξε
στο υποψήφιο για Όσκαρ φιλμ Ο Παλαιστής.
Είπε ότι δεν έχει ξανανέβει σε σπορ αμάξι.
Έτσι, θέλησα να τον μυήσω με το πιο κλασικό.
- Πώς πάει; - Τι κάνεις;
Κουκλί είναι.
Για πες μου γι' αυτή τη γειτονιά.
Γιατί μένεις εδώ;
Γιατί έχει πλάκα.
Είναι πολύ…
Να κι ο τύπος.
Δε νοιάζεται για τα σύμφωνα. Μόνο για τα φωνήεντα.
Δεν ανέβηκες ποτέ σε σπορ αμάξι.
Ναι.
Σαν να μην έχεις φάει ποτέ σοκολάτα.
Το όλο θέμα με δαύτο, είναι ότι θες να νιώθεις στιλάτος,
να φαίνεσαι διασκεδαστικός,
ώστε οι άλλοι να έρχονται κοντά σου επειδή είσαι γεμάτος ζωντάνια.
- Ίσως με έσωζε. - Κακό δεν κάνει.
Φανταστικό, ε;
Καταλαβαίνεις τώρα ότι κάτι σου έλειπε;
Ναι.
Θέλω να καταλάβεις γιατί αυτό το πράγμα είναι σημαντικό.
Αν είχες κάτι τέτοιο,
θα μπορούσες να κερδίσεις κάτι στη ζωή σου.
Δε θα πας για σκι ή πεζοπορία,
δε θα πας βόλτα με αερόστατο.
Όλα αυτά τα διασκεδαστικά, είναι απλώς φασαρία, έτσι δεν είναι;
Έτσι.
Υπάρχει κάτι που τα ενσωματώνει όλα αυτά.
Και το παρκάρουμε απέναντι απ' το σπίτι σου.
- Ξεκίνησα την κωμωδία στο… - Στο Μαϊάμι, το είδα.
- Στο Φορτ Λοντερντέιλ. - Μάλιστα.
- Και γεννήθηκες στο Μπρονξ. - Ναι.
Ωραίο βιογραφικό, για έναν κωμικό.
Κοντά στο 1990.
Είχαν ανοιχτό μικρόφωνο στο μπαρ.
Τους λες "Θέλω να γίνω κωμικός από αύριο".
Και λένε "Εντάξει".
Κοίτα τον τύπο. Σε ποια εποχή ζει;
Αν δω τέτοιον όταν πάω για καφέ, η μέρα μου καταστράφηκε.
Δε θέλω να ζούμε στον ίδιο κόσμο.
Οι κωμικοί έχουν τεράστια αλλεργία στη δηθενιά.
Θα 'πρεπε να την πυροβολούν!
Ακριβώς.
Ίσως είμαι δηθενιάς, τώρα που το λέω.
Λιγάκι.
Το είπα για να δώσω έμφαση.
Πόσο σου πήρε να βρεις τον χώρο σου;
Έμεινα 19 χρόνια εκεί. Δεν κουνούσα ρούπι.
Είναι εύκολο να μην κάνεις τίποτα.
Σαν την αγορά ακινήτων στη Νέα Υόρκη.
Και το αχτύπητο παράδειγμα είναι η Γιόκο Όνο.
Σκότωσαν τον άντρα σου εν ψυχρώ.
"Πάμε να φύγουμε".
"Βλέπουμε στο πάρκο".
"Πού να πάω;"
Τι σε κάνει ν' αφήσεις ένα ωραίο διαμέρισμα εδώ;
Όπως φαίνεται, τίποτα!
Μια χαρά πάει η ζωή σου.
- Σοβαρά; - Ναι.
Γιατί το λες;
Είσαι ένας εργαζόμενος κωμικός.
Το ξεχνάω καμιά φορά.
Σε κοιτάζω, και βλέπω έναν τύπο…
Πάντα λέω, "Θα ήμουν πανευτυχής αν ήμουν αυτός".
Αλλάζουμε για λίγο;
Ένιωθα χάλια χθες.
Σκεφτόμουν "Κάνω αυτό που θα 'πρεπε να κάνω;"
Κι εγώ κι ο ατζέντης μου θα λέγαμε
ότι θα 'πρεπε να κάνω κάτι άλλο.
Δεν έλαμψαν τα μάτια του όταν είπες, "Ίντερνετ";
Κάνε ράδιο μετά. Τι θες να κάνεις;
Δε θέλω να κάνω τίποτα!
- Άλλο πρόβλημα. - Αυτό κάνουμε.
Ποιο αστείο για σένα, δε φέρνει αποτέλεσμα;
Παλιά, έκανα ένα αστείο για…
Είπα ότι δε μ' αρέσουν τα φρούτα,
αλλά μ' αρέσει ο χυμός πορτοκάλι.
Και σαστίζω που κάτι τόσο νόστιμο όσο ο χυμός πορτοκάλι…
προέρχεται απ' το σατανικό πορτοκάλι.
Απ' τα αστεία που 20 φορές στις 100,
- φέρνει κάτι καλό. - Ναι.
Κι απ' τα αστεία που θα 'ρθει κόσμος να μου πει
"Μου άρεσε".
Πιο πολύ κι απ' τα πετυχημένα.
Πρέπει να μου πεις γιατί βλέπεις τα φρούτα σαν κάτι κακό.
Δεν είχα ξαναμπεί σε τούνελ με κάμπριο.
- Σπουδαία αίσθηση. - Ναι.
Κρατάς μια στιγμή το τιμόνι;
- Ναι. - Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Οδήγησα σπορ αμάξι!
- Η πρώτη σου φορά; - Ναι. Τέλειο.
- Είδες το Captain Phillips; - Όχι.
Το καλό στην ταινία είναι ότι τον απαγάγουν Σομαλοί πειρατές,
και περνάει ζόρικα, και στο τέλος σώζεται.
Έναν χρόνο μετά, το ξανακάνει.
Μου κατέστρεψες μόλις την ταινία;
- Ναι. - Ναι.
Να τι κατάλαβα απ' την ταινία.
Ο κόσμος κάνει ό,τι είναι να κάνει.
Αν σε απαγάγουν Σομαλοί απ' τη σκηνή μιας σταντ απ κωμωδίας,
και σε σύρουν έξω,
σε κλείσουν και σε βαράνε στο καμαρίνι,
και στο τέλος σωθείς,
και πέσει αίμα, σε πάνε στα επείγοντα,
και κλάψεις μπροστά στη νοσοκόμα,
δε θα πεις
"Τέλειωσα με την κωμωδία. Τη μισώ.
Μου το χάλασαν οι Σομαλοί πειρατές".
Ναι, θα 'λεγα ότι είναι τυχαίο.
Ναι. Αλλά θα γύριζες.
Και θα 'λεγα να προσλάβουν άλλους δυο πορτιέρηδες.
Ναι.
Πίσω, στο αστείο με τον χυμό.
Είναι 15 χρονών παλιό. Πέθανε…
- Τι θα πει αυτό; - Λες να το επαναφέρω;
Δεν είναι επίκαιρο για να μην μπορείς να το κάνεις τώρα…
Δεν υπάρχουν πια πορτοκάλια.
Στα μαγαζιά, υπάρχουν ένα σωρό φρούτα,
υπάρχουν και χαλασμένα, αλλά δεν το ξέρεις.
Σου το κρατούν μυστικό. Εντάξει;
Τα σατανικά φρούτα.
Γιατί μου κρύβεις τα χαλασμένα;
Συνωμοτούν άραγε και τα φρούτα σ' αυτό;
"Θα πουληθούμε όλα, αν το βουλώσουμε";
Το πιο παρακινδυνευμένο: Η μπανάνα.
Όχι, το μόνο τίμιο φρούτο είναι η μπανάνα.
Σωστό.
Ακόμα κι ο ερασιτέχνης την αποκωδικοποιεί.
Κατ' εμέ, η ερμηνεία σου…
Ο πιο κοντινός που σκέφτηκα είναι ο Κρόσμπι.
Θυμίζεις την αρκούδα των κινουμένων σχεδίων.
Μια στο καρφί και μια στο πέταλο!
Μιμούνταν τον Κρόσμπι.
"Να βάλουμε ένα μπολάκι δημητριακά!"
Περπατώντας εδώ, δε θα πήγαινα…
Γείτσες.
- Συγγνώμη. - Γείτσες!
Ευχαριστώ!
Από τα πρώτα υλικά μου
που πήγαν καλά, ήταν τα συγκρουόμενα.
- Μπα; - Ναι.
Με είδε ο Τζέι Λένο, έτσι γίναμε φίλοι.
Τα διέλυσα όλα.
- Πρέπει να γράψω έτσι. - Πλάκα έχει.
Μια ατάκα και θα λέω "Τέλειωσα".
Τέλειωνα πάντα λέγοντας ότι η χειρότερη
ήταν η ομάδα πατέρα-γιου…
που νόμιζαν ότι θα συνεργάζονταν στα συγκρουόμενα.
ΝΕΪΘΑΝ Η ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 1916
Κοίτα δω. Έτοιμοι είναι.
Θλίβεσαι όταν βλέπεις μια θλιβερή επιχείρηση;
Ναι. Όταν βλέπω εστιατόρια με 900 καθίσματα,
και οι σερβιτόροι κάθονται,
ή βάζουν τον μοναδικό πελάτη μπροστά στο παράθυρο.
Σκέφτομαι όλο το φαγητό που πετάνε κάθε βράδυ.
Και τα μπλουζάκια στο Μέισι; Πού πάνε;
Τι παθαίνουν;
Δεν ξεπουλιούνται, έτσι δεν είναι;
Ελπίζω να τα χαρίζουν.
Δηλαδή, ή θα μου τα χρεώσουν 80 δολάρια ή θα τα χαρίσουν;
Σαν τα φρούτα. Ή θα πείσουμε τον τύπο να τα αγοράσει,
να τον ξεγελάσουμε, ή ας τα χαρίσουμε να πάνε στο διάολο.
Δε νιώθεις όμορφα στη σκέψη ότι τα χαρίζουν;
Όχι.
Δεν ένιωσα ποτέ σαν άνθρωπος στη Γη,
πριν μπω σε κλαμπ κωμωδίας.
Μ' αρέσουν οι κωμικοί.
Είμαι πάντα μαζί τους.
Κι ας μη μ' αρέσει η δουλειά τους.
Τους συμπαθώ.
Βοηθάει που είσαι χαλαρός.
Δε δείχνεις τσιτωμένος τύπος.
- Δεν είναι έτσι. - Όχι;
- Είμαι ήπιος. - Ήπιος-τσιτωμένος, δηλαδή.
Ναι.
- Το κάνεις; - Ναι.
Κουβαλάς άπλυτα στον δρόμο;
- Ναι. - Πω πω. Είσαι πραγματικός.
- Παλιά το 'κανα. - Θα σάστιζα αν το έκανες τώρα.
Ο κόσμος θα λέει ότι ο Τοντ Μπάρι παραείναι μεγάλος σταρ
για να κουβαλάει άπλυτα…
Ποτέ.
Καλώς ήρθατε στου Νέιθαν.
Γεια. Πώς είστε;
Έχεις δει τον φριχτό διαγωνισμό τους με χοτ ντογκ;
Γιατί να θες να είσαι καλός σ' αυτό;
- Το βουτάνε στο νερό. - Ναι.
Η ξηρότητα καθυστερεί τον ρυθμό κατανάλωσης…
Τους εμποδίζει να φάνε 73 κομμάτια σε 2'.
Και τα βρέχεις.
Σκέφτομαι τι θα γίνεται μετά.
Θα είναι κάτι απίστευτο.
Τζόι Τσέσνατ, ε; Ο πρωταθλητής.
Αυτός ήταν; Νόμιζα ότι ήταν ένας Γιαπωνέζος.
Ο Κομπαγιάσι.
Πώς ξέρω τα ονόματα, ε;
Εγώ το είδα μια-δυο φορές.
Δε νομίζω να το είδα. Κι όμως, ξέρω τους νικητές.
- Βλέπεις πολύ σινεμά; - Ναι, πηγαίνω.
Όχι στο Captain Phillips.
Όχι, αυτό το χάλασες.
Η Μπούλοκ γυρίζει πίσω μια χαρά, στο Gravity.
Μην το χαλάς. Θέλω να το δω.
Περνάει μεγάλες δυσκολίες.
Όλα πάνε καλά.
- Ναι. Αυτό χρειάζομαι μόνο εδώ; - Ναι.
Εντάξει.
Ας τρέξουμε και λίγο αγωνιστικά.
Εντάξει.
Ξεκινήσαμε.
- Πώς σου φαίνεται; - Μ' αρέσει.
Από δω ξεκίνησε ο μαραθώνιος.
- Απ' τη γέφυρα; - Ναι.
Δεν το 'ξερα.
Προσβλητικό για το Στάτεν Άιλαντ. Πέρασαν από πέντε γειτονιές.
Ξεκίνησαν απ' την άκρη του Στάτεν Άιλαντ,
και το πρώτο βήμα του μαραθώνιου, είναι έξω από αυτό.
Μεγάλη αγένεια για τον κόσμο του Στάτεν Άιλαντ.
Νιώθω σαν σπέρμα που θέλει να αφήσει έγκυο την πόλη.
- Δε βλέπεις τέτοια θέα. - Ναι, είναι…
Πολύ ωραία.
Είσαι του GPS εσύ;
Ναι, πολύ μ' αρέσει.
Ακόμα κι αν ξέρω ότι το GPS κάνει λάθος,
πάω όπου λέει.
Τόσο πολύ μ' αρέσει.
Προτιμώ το GPS απ' το να φτάσω εκεί που πηγαίνω.
Απαιτώ μια υψηλού επιπέδου εμπειρία καφέ.
Εγώ θα πάρω έναν μικρό.
- Δυστυχώς, πρέπει να περιμένουμε. - Πόσο;
Δυόμιση ώρες.
Το 'ξερα ότι είχα ξεχάσει κάτι.
Λοιπόν, ας βεβαιωθούμε ότι δεν αφήσαμε τίποτα σε εκκρεμότητα.
Πρέπει να γράφω περισσότερο.
Μια φορά έστω.
Πώς τα πας στις συζητήσεις;
Εξαρτάται αν νιώθω άνετα.
Αν νιώσω ότι ο άλλος μού κάθεται στο σβέρκο, αν το λέω καλά…
Αν είσαι μαύρος. Και δεν είσαι.
Κάποτε είδα τη Μόνικα Λεβίνσκι σε μαγαζί με κρεβάτια.
Ναι, στο κατάλληλο μέρος.
- Πάμε να φύγουμε; - Ναι.
- Εντάξει. - Καλώς.
Δε βλέπεις αθλητικά.
Ούτε ποτά, ούτε ναρκωτικά.
Έχεις στέκι μια καφετέρια.
- Ναι. - Περιπλανιέσαι.
- Ναι. - Μετά τρως.
Και το βράδυ. Μην το ξεχνάς.
- Και γλυκό; - Σπανίως.
- Σε τρενάκι; - Όχι.
Δε πας για ψάρεμα ή γκολφ.
Ζεις σαν καλόγερος.
- Δεν έχεις ώρα που γράφεις; - Μακάρι.
- Παντρεύτηκες; - Όχι.
- Το σκέφτηκες ποτέ; - Όχι.
Δε γνώρισα άλλον που να κάνει τόσο λίγα.
Κι όμως, κάνω πράγματα.
- Αλήθεια; - Όχι.
Υποτιτλισμός: Λένα Λίππι